Porównanie skuteczności leczenia biologicznego i sulfasalazyny w terapii ZZSK

Czy stosowanie sulfasalazyny jako jednego z leków pierwszego wyboru w leczeniu zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa ma sens?

W dobie nowoczesnej terapii biologicznej, stare leki, takie jak sulfasalazyna wydają się mieć niewielką skuteczność w porównaniu z antagonistami TNF-afla.

Przeprowadzono badania, które miały na celu porównać liczbę pacjentów, u których stosowanie leczenia miało przynieść co najmniej 20 proc. poprawę stanu klinicznego (według odpowiedniej skali ASAS20).

Badane osoby podzielono na dwie grupy. Przez 16 tygodni stosowano w jednej grupie etanercept, zaś w drugiej sulfasalazynę.

Okazało się, że znacznie lepsze efekty daje stosowanie terapii biologicznej w przypadku długotrwałej oceny skuteczności leczenia, jak też jeśli chodzi o czas, po jakim pacjenci odczuwają znaczącą ulgę.

Już po dwóch tygodniach stosowania etanerceptu, u większości chorych wystąpiła znaczna poprawa stanu klinicznego. Efekt stosowania sulfasalazyny był o wiele gorszy.

Po 16 tygodniach 76 proc. pacjentów stosujących etanercept spełniło kryteria ASAS20, w grupie stosującej wyłącznie sulfasalazynę kryteria te spełniło 53% pacjentów.

Podczas terapii sulfasalazyną lub etanerceptem nie występowały żadne istotne objawy niepożądane. Leczenie biologiczne powinno być zatem częściej proponowane, zwłaszcza młodym osobom z ZZSK, u których proces chorobowy ma jeszcze niewielki stopień zaawansowania.

Tadeusz Markowski, 2011-09-03