Zespół antyfosfolipidowy

Zespół antyfosfolipidowy to schorzenie autoimmunologiczne, mogące również często towarzyszyć toczniowi rumieniowatemu układowemu (SLE), które niesie ze sobą zwiększone ryzyko choroby zakrzepowej. Występują tutaj autoprzeciwciała, głównie w klasie IgG skierowane przeciwko fosfolipidom. Podniesiony bywa zwykle poziom D-dimerów. Dokładają się do tego również choroby niedokrwienne mózgu, takie jak udary mózgu.

U chorych na zespół antyfosfolipidowy na skórze występować może charakterystyczny objaw livedo reticularis. Wygląda to, jak gruba, lekko różowa siateczka nałożona na skórę.

We krwi istnieje zmniejszona ilość płytek (trombocytopenia). Chory może cierpieć z powodu współwystępujących migren. Zespół antyfosfolipidowy może też uszkodzić serce i spowodować powstawanie nabytych wad zastawkowych. U chorych ponadto, pojawiać się mogą fałszywie dodatnie wyniki badań na obecność kiły.

Bardzo często ważną wskazówką w rozpoznawaniu zespołu antyfosfolipidowego, oprócz zakrzepicy jest występowanie mnogich poronień u kobiet. Kobiety w ciąży, z zespołem antyfosfolipidowym należy otoczyć szczególną troską, gdyż zazwyczaj w ich przypadku ciąże bywają zagrożone. Należy jak to tylko możliwe, często przeprowadzać badania obrazowe płodu za pomocą USG.

Ponadto, w celu ochrony pacjenta przed powikłaniami zatorowo-zakrzepowymi, należy podawać leki przeciwpłytkowe lub przeciwkrzepliwe.

Tadeusz Markowski

Źródło, literatura uzupełniająca:
1. "Reumatologia", John H. Klippel, Paul A. Dieppe, Fred F. Ferri, redakcja naukowa wydania polskiego - Leszek Szczepański.
2. "Choroby wewnętrzne" – red. Andrzej Szczeklik.

reumatologia24.pl » Zespół antyfosfolipidowy