Po raz pierwszy na świecie zdiagnozowany został przypadek dwuletniego dziecka z pierwotnym zespołem Sjögrena. Dwuletnia dziewczynka została skierowana do leczenia szpitalnego na oddziale reumatologicznym przez lekarza stomatologa.
Objawami, jakie zaniepokoiły stomatologa była suchość w ustach, szybko psujące się zęby u dziecka, a także trudności z połykaniem.
Po wykonaniu badań na oddziale reumatologicznym okazało się, że dziecko spełnia wszystkie kryteria zespołu Sjögrena, poza tym, że nie wykryto przeciwciał anty-Ro i anty-La.
Wiadomo jednak, że przeciwciała przeciw Ro i La (SS-A i SS-B) nie zawsze muszą występować w przebiegu zespołu Sjögrena. U blisko 29 proc. pacjentów nie występują przeciwciała anty-Ro, a u 33 proc. nie występują przeciwciała anty-La.
Zespół Sjögrena u tak małego dziecka jest sprawą szalenie rzadką, nie oznacza to jednak, że wolno nam zapominać o takiej możliwości. Jednak zawsze każda diagnoza powinna opierać się na szerszym spojrzeniu na pacjenta.
Trzeba wziąć pod uwagę podczas różnicowania cukrzycę, sarkoidozę, dysplazję entodermalną, zapalenia stawów, twardzinę, toczeń rumieniowaty układowy, zakażenie HIV, HTLV, infekcje bakteryjne ślinianek, chłoniaki, nawracające młodzieńcze zapalenie ślinianek, a także rzadkie choroby wrodzone, jak wielotorbielowate zwyrodnienie ślinianek przyusznych.
Tadeusz Markowski, 2011-06-16